ଧନଞ୍ଜୟ ଦାସ
ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ଆଦର୍ଶଗତ ଭିନ୍ନତା ଓ ବିରୋଧ ସ୍ବାଭାବିକ। କୌଣସି ଗୋଟିଏ ସଂଗଠନ, ଦଳ କିମ୍ବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନୀତି ସହ ଅସହମତ ହେବାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧିକାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକଙ୍କର ରହିଛି। ମାତ୍ର ଏହି ବିରୋଧ ଯେତେବେଳେ ଦେଶର ସୀମା ଡେଇଁ ବିଦେଶ ମାଟିରେ ପହଞ୍ଚେ, ସେତେବେଳେ ବିରୋଧର ଶୈଳୀ ଓ ଏହାର ସୀମାକୁ ନେଇ ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ। ନିକଟରେ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସ୍ବୟଂସେବକ ସଂଘ (RSS)ର ସରସଂଘଚାଲକ ମୋହନ ଭାଗବତଙ୍କ ଆମେରିକା ଗସ୍ତ ସମୟରେ କିଛି ଖାଲିସ୍ତାନୀ ଶିଖ୍ ସଂଗଠନ ଓ ମୁସଲିମ୍ ସଂଗଠନ ପକ୍ଷରୁ ବିକ୍ଷୋଭ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଥିଲା। ତେବେ ଏହି ବିରୋଧ ସମୟରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ପତାକା ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପ୍ରତି କରାଯାଇଥିବା ଅପମାନ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଭାରତୀୟ ସମୁଦାୟକୁ ଗଭୀର ଆଘାତ ଦେଇଛି। ସଂଗଠନକୁ ବିରୋଧ କରିବା ନାମରେ ନିଜ ମାତୃଭୂମିର ପ୍ରତୀକକୁ ଅସମ୍ମାନ କରିବା କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ପ୍ରତିବାଦ, ତାହା ଆଜି ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ।
ଫାସୀବାଦ ଓ ଆତଙ୍କବାଦର ଅଭିଯୋଗ: କଳ୍ପନା ବନାମ ବାସ୍ତବତା
ବିଦେଶରେ ବିକ୍ଷୋଭରତ ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକ ଆରଏସଏସକୁ ଏକ “ଫାସୀବାଦୀ ଓ ଆତଙ୍କବାଦୀ ସଂଗଠନ” ଭାବେ ଚିତ୍ରିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ମାତ୍ର ଏହି ଯୁକ୍ତିର କୌଣସି ତଥ୍ୟଗତ ଆଧାର ନାହିଁ। ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ—ବିଶ୍ୱର କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଆରଏସଏସ କୌଣସି ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି? ବିଶ୍ୱର କୌଣସି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂସ୍ଥା, ଜାତିସଂଘ କିମ୍ବା ଗୋଇନ୍ଦା ସଂସ୍ଥା ଆରଏସଏସକୁ ଆତଙ୍କବାଦୀ ସଂଗଠନ ଭାବେ ସ୍ବୀକୃତି ଦେଇନାହାନ୍ତି। ଭାରତରେ ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ହେଉ, ସୀମାରେ ସଙ୍କଟ ହେଉ କିମ୍ବା କରୋନା ମହାମାରୀ ସମୟରେ ମାନବସେବା—ଆରଏସଏସ ସଦାସର୍ବଦା ଜାତି, ଧର୍ମ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସେବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଆସିଛି। ଆଦର୍ଶଗତ ବିରୋଧକୁ ରୂପ ଦେବା ପାଇଁ “ଆତଙ୍କବାଦ” ଭଳି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଶବ୍ଦର ଅପବ୍ୟବହାର କରିବା କେବଳ ଭ୍ରାନ୍ତିକର ନୁହେଁ,ରୀତିମତ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଚାର।
ଦୋହରା ନୀତି: ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶରେ ହିନ୍ଦୁ ନିର୍ଯାତନା ଓ ମୌନତା
ଯେଉଁ ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକ ଆମେରିକା ମାଟିରେ ମାନବାଧିକାର ଓ ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ସୁରକ୍ଷା ନାମରେ ବିକ୍ଷୋଭ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସିଲେକ୍ଟିଭ୍ କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଚୟନଶୀଳ ନୀରବତା ସନ୍ଦେହଜନକ। ବାଂଲାଦେଶ ଓ ପାକିସ୍ତାନରେ ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ହିନ୍ଦୁ, ଶିଖ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ସମୁଦାୟଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରମାଗତ ଅତ୍ୟାଚାର, ଧର୍ମାନ୍ତରୀକରଣ, ମନ୍ଦିର ଭଙ୍ଗାରୁଜା ଓ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ଏହି ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀରବ ରହନ୍ତି। ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶର ଏହି ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ନିର୍ଯାତନା ବିରୋଧରେ ସ୍ବର ଉତ୍ତୋଳନ ନକରି, କେବଳ ଭାରତ ଓ ଏହାର ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶ୍ୱ ଦରବାରରେ ନିନ୍ଦିତ କରିବା ସେମାନଙ୍କର ଅସଲ ମନୋଭାବକୁ ପଦାରେ ପକାଇଦିଏ।
ଭାରତର ରାଜନୀତି ଓ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ: ରାଷ୍ଟ୍ର ବନାମ ଦଳର ଫରକ
ଦୁଃଖର ବିଷୟ ହେଉଛି, ଭାରତର କିଛି ରାଜନୈତିକ ଦଳ, ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ଓ ସଂଗଠନ ଆମେରିକାରେ ଆରଏସଏସ ବିରୋଧକୁ ନେଇ ଆନନ୍ଦପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି। ରାଜନୈତିକ ସ୍ବାର୍ଥ ଓ ଭୋଟବ୍ୟାଙ୍କ ରାଜନୀତି ପାଇଁ ସେମାନେ ଏତେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଯେ, ବିଦେଶରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ପତାକାର ହୋଇଥିବା ଅପମାନକୁ ବି ଚୁପଚାପ ସହି ନେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଭୁଲିଯାଉଛନ୍ତି ଯେ—ଦେଶ, ରାଜନୈତିକ ଦଳ ଓ ସଂଗଠନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ।
ଦେଶ (ରାଷ୍ଟ୍ର): ସର୍ବୋପରି, ଯାହାର ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ଓ ପତାକା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକ ପାଇଁ ପୂଜନୀୟ।
ଦଳ/ସଂଗଠନ: କେବଳ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଚାରଧାରାର ପ୍ରତିନିଧି, ଯାହାକୁ ବିରୋଧ କରାଯାଇପାରେ।
ସଂଗଠନକୁ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଯାଇ ଦେଶ ଓ ଜାତୀୟ ପତାକାର ଅପମାନକୁ ସମର୍ଥନ କିମ୍ବା ମୌନତା ପ୍ରଦାନ କରିବା ଆତ୍ମଘାତୀ।
ଗଙ୍ଗଦତ୍ତଙ୍କ କାହାଣୀ: ରାଜନୈତିକ ଅନ୍ଧତ୍ୱର ଚେତାବନୀ
ଏହି ସ୍ଥିତି ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ରର ସେହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବେଙ୍ଗ ‘ଗଙ୍ଗଦତ୍ତ’ କାହାଣୀକୁ ମନେପକାଇ ଦିଏ। ଗଙ୍ଗଦତ୍ତ ନିଜ ଜାତିର ବେଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ଓ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବା ପାଇଁ କୁଅ ଭିତରକୁ ଗୋଟିଏ ବିଷାକ୍ତ ନାଗସାପ (ପ୍ରିୟଦର୍ଶନ)କୁ ଡାକି ଆଣିଥିଲା। ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ସାପଟି ଗଙ୍ଗଦତ୍ତର ଶତ୍ରୁ ବେଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଖାଇଲା, ମାତ୍ର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେହି ସାପ ଗଙ୍ଗଦତ୍ତକୁ ବି ଖାଇଗଲା।
ଆଜି ଭାରତର କିଛି ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ଓ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ଠିକ୍ ଗଙ୍ଗଦତ୍ତ ଭଳି ଭୁଲ୍ କରୁଛନ୍ତି। ନିଜର ଦେଶ ଭିତରର ରାଜନୈତିକ ସଂଗଠନକୁ ନିପାତ କିମ୍ବା ବିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ବିଦେଶୀ ଶତ୍ରୁ ଭାରତ-ବିରୋଧୀ ଶକ୍ତି, ଖାଲିସ୍ତାନୀ ଓ ମୌଲବାଦୀ ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକର ବିରୋଧକୁ ପରୋକ୍ଷରେ ସମର୍ଥନ କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ବୁଝିପାରୁନାହାନ୍ତି ଯେ, ଯେଉଁ ଭାରତ-ବିରୋଧୀ ସାପକୁ ସେମାନେ ଆଜି ପ୍ରଶ୍ରୟ ଦେଉଛନ୍ତି, ତାହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ସଂଗଠନର କ୍ଷତି କରିବ ନାହିଁ, ବରଂ ଦିନେ ସମଗ୍ର ଭାରତର ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଢାଞ୍ଚା ଓ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱକୁ ଗିଳିଦେବ।
ବିରୋଧର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ରାଷ୍ଟ୍ରପ୍ରେମ
ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ବିରୋଧର ସ୍ଥାନ ରହିଛି, ମାତ୍ର ଦେଶଦ୍ରୋହ କିମ୍ବା ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ପ୍ରତୀକର ଅପମାନର ନୁହେଁ। ଆରଏସଏସ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସଂଗଠନ ସହ ଆଦର୍ଶଗତ ଲଢ଼େଇ ଭାରତର ମାଟି ଓ ସମ୍ବିଧାନ ଭିତରେ ହେବା ଉଚିତ। ବିଦେଶ ମାଟିରେ ଜାତୀୟ ପତାକାର ଅପମାନକୁ ସମର୍ଥନ କରି କିମ୍ବା ସେଥିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଭୋଟ ହାସଲ କରିବାର ଅପଚେଷ୍ଟା ଜାତୀୟ ସ୍ବାର୍ଥ ବିରୋଧୀ। ଦଳ ଓ ସଂଗଠନଠାରୁ ଦେଶ ସଦାସର୍ବଦା ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ। ଗଙ୍ଗଦତ୍ତର ଭୁଲରୁ ଶିକ୍ଷା ନେଇ ଭାରତର ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ଓ ନେତାମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଓ ଦଳୀୟ ସ୍ବାର୍ଥରୁ ଉପରକୁ ଉଠି ଜାତୀୟ ଅସ୍ମିତା ଓ ତ୍ରିରଙ୍ଗାର ସମ୍ମାନ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏକଜୁଟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।
