ଅଗଡ଼ମ ବଗଡ଼ମ: ଶିବ ତାଣ୍ଡବ, ରାହୁଲଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଓ ବାବୁ ଭୟା…

ନିକଟରେ ଗୋଟିଏ ଫେସବୁକ ପୋଷ୍ଟ ମୋ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲା। ପୋଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ଉଜ୍ୱଲ ଆନନ୍ଦ ନାମକ ୟୁଜର। ଯେଉଁଥିରେ ସେ ହେରାଫେରିର ସେଇ ଆଇକନିକ୍ ସିନକୁ ରିକ୍ରିଏଟ କରିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଥିରେ ଶ୍ୟାମ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ବାବୁ ଭେୟାକୁ ଭେଟୁଛି। ଯାହାର ଓଡିଆ ଅନୁବାଦ କିଛି ଏମିତି ହୋଇପାରେ…
ବାବୁ ଭାୟା: କୁହ ତୁମର ସମସ୍ୟା କ’ଣ?
ଶ୍ୟାମ: ଆଜ୍ଞା ଏସ୍‍ଆଇଆର ଯୋଗୁଁ ନାଁ କଟିଯାଉଛି।
ବାବୁ ଭାୟା: ଆଚ୍ଛା, ତ ଏଇଟା ତୁମର ସମସ୍ୟା… ଫର୍ମ-୬ ଭରିକି ନାଁ ଯୋଡି ନିଅ। ସେଥିପାଇଁ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ-କାକରୋଚ୍ ହେବାର କ’ଣ ଦରକାର?
ଶ୍ୟାମ: ଆଜ୍ଞା, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଗଣତନ୍ତ୍ର ବଞ୍ଚାଇବା ଚକ୍କରରେ ଆସିଛି।
ବାବୁ ଭାୟା: ନାହିଁରେ ବାବା, କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟିଆ କେବେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ବଞ୍ଚାଏ ନାହିଁ।
ଶ୍ୟାମ: ଆଜ୍ଞା ପ୍ରକୃତରେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ବଞ୍ଚାଇବା ମୋର ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ, ମୋତେ ଚିଫ୍ ଇଲେକ୍ସନ୍ କମିଶନରଙ୍କୁ ଗାଦିରୁ ହଟାଇବାର ଅଛି..
ବାବୁ ଭାୟା: ଦେଖ ବାବା, ପ୍ରଥମେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ କର ତୁମ ସମସ୍ୟା କ’ଣ—ଏସ୍‍ଆଇଆର, ଗଣତନ୍ତ୍ର ନା ଚିଫ୍ ଇଲେକ୍ସନ୍ କମିଶନର…
ଶ୍ୟାମ: ଆଜ୍ଞା, ଚିଫ୍ ଇଲେକ୍ସନ୍ କମିଶନର।
ବାବୁ ଭାୟା: ଗୋଟିଏ କାମ କର, ଏହି ଜନ୍ତର-ମନ୍ତରରୁ ଟିକିଏ ଆଗକୁ ସଂସଦ ଭବନ ଚାଲିଯାଅ। ସେଠାରେ ମହାଭିଯୋଗ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଣି ହଟାଇଦିଅ।
ଶ୍ୟାମ: କିନ୍ତୁ ଆମ ପାଖରେ ସେତେ ସାଂସଦ ନାହାଁନ୍ତି।
ବାବୁ ଭାୟା: ଦେଖିଲ, ପୁଣି ତୁମେ ସମସ୍ୟା ବଦଳାଇ ଦେଲ!
ବିରୋଧୀଙ୍କ ଆକସ୍ମିକ ସମସ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ
ନେଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବଲିଉଡ୍ ସିନେମା ‘ହେରାଫେରୀ’ର ସେହି ଆଇକନିକ୍ ଦୃଶ୍ୟଟିର ଏହି ବ୍ୟଙ୍ଗାତ୍ମକ ପୋଷ୍ଟଟି ଆଜିର ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିର ବାସ୍ତବ ଚିତ୍ରକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ଯେପରି ଶ୍ୟାମ ନିଜର ସମସ୍ୟା ବାରମ୍ବାର ବଦଳାଇ ଚାଲେ ଏବଂ ବାବୁ ଭାୟା ହତାଶ ହୋଇପଡ଼ନ୍ତି, ସେହିପରି ଆଜିର ବିରୋଧୀ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ନିଜର ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା କ’ଣ ତାହା ଜାଣିପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି। ପ୍ରସଙ୍ଗ ବିହୀନତା ଏବଂ ଦିଗହରାପଣ ଯୋଗୁଁ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ନୂଆ ନୂଆ ଅଭିଯୋଗ ଆଣୁଛନ୍ତି, ମାତ୍ର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ ନୀତି କିମ୍ବା ଆଭିମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି।
ତାଣ୍ଡବ, ପ୍ଲାନିଂ ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାରେ ଅଜ୍ଞାନତା
ନିକଟରେ ଏକ ପ୍ରେସ କନଫରେନ୍ସରେ ଯେତେବେଳେ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଆଗାମୀ ପ୍ଲାନ୍ ସମ୍ପର୍କରେ ପଚରାଗଲା, ସେତେବେଳେ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ପ୍ରିୟଙ୍କା ମଧ୍ୟ ସମାନ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ ଯେ—”ମୋର କିଛି ପ୍ଲାନ୍ ନାହିଁ, ଏହା ଶିବ ଭଗବାନଙ୍କ ତା ଣ୍ଡବ।” ରାହୁଲଙ୍କ ଏହି ବକ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରଥମତଃ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଅଜ୍ଞାନତାକୁ ଦର୍ଶାଉଛି। ସନାତନ ପରମ୍ପରାରେ ଭଗବାନ ଶିବ କେବେ ବି ବିନା ପ୍ଲାନିଂ କିମ୍ବା ନିୟମରେ ତାଣ୍ଡବ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଶିବଙ୍କ ତାଣ୍ଡବ ଏକ ଦିବ୍ୟ ବିଶ୍ୱ-ନିୟମ; ତାଙ୍କର ସଂହାର କିମ୍ବା ଧ୍ୱଂସ ପଛରେ ସଦାସର୍ବଦା ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପୁନରୁଦ୍ଧାରର ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ସୃଜନମୂଳକ ପ୍ଲାନ୍ ଥାଏ। ବିନା ଯୋଜନାରେ ଅରାଜକତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଶିବ ତାଣ୍ଡବ ସହ ତୁଳନା କରିବା ନିଜର ବୈଚାରିକ ଏବଂ ଜ୍ଞାନଗତ ଦୁର୍ବଳତାକୁ ହିଁ ପଦାରେ ପକାଉଛି।
ଯୋଜନାହୀନ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ବିକଳ୍ପର ଅଭାବ
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ରାହୁଲଙ୍କ “ମୋର କିଛି ପ୍ଲାନ୍ ନାହିଁ” ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଏହା ପ୍ରମାଣିତ କରୁଛି ଯେ ବିରୋଧୀଙ୍କ ପାଖରେ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ନୀତିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୂନ୍ୟତା ରହିଛି।
ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ଦେଶବାସୀ ଜଣେ ନେତାଙ୍କଠାରୁ ନୀତିଗତ ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପ୍ରକଳ୍ପିତ ସମାଧାନ ଆଶା କରନ୍ତି। ମାତ୍ର ଯେତେବେଳେ ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଦଳର ନେତା ନିଜେ କହନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି ପ୍ଲାନ୍ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ସେମାନେ କେବଳ ସଂଯୋଗୀକୃତ ନାଟକୀୟତା ଏବଂ ସରକାରୀ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ବିରୋଧ କରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ। ସମାଧାନ ବିନା କେବଳ କଳାହାଣ୍ଡିଆ ମେଘ ସୃଷ୍ଟି କରି ଦେଶକୁ ଚଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କୁ ହତାଶ କରୁଛି।
ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂସ୍ଥା ଉପରେ ଦୋଷାରୋପର ନାଟକ
ନିଜର ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟାକୁ ଚିହ୍ନଟ ନକରି ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଦୋଷ ଦେବା ବିରୋଧୀଙ୍କ ଅଭ୍ୟାସରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। କେତେବେଳେ ‘SIR’ କୁ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ତ ଆଉ କେତେବେଳେ ଚିଫ୍ ଇଲେକ୍ସନ୍ କମିଶନରଙ୍କୁ ହଟାଇବାର ଦାବି। ସମ୍ବିଧାନରେ ନିର୍ବାଚନ ଆୟୋଗ କିମ୍ବା ମହାଭିଯୋଗ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଇନଗତ ପନ୍ଥା ରହିଛି। ମାତ୍ର ଆବଶ୍ୟକ ଜନମତ କିମ୍ବା ସଂସଦୀୟ ସଂଖ୍ୟାବଳ ନଥାଇ ଜନ୍ତର-ମନ୍ତରରେ ହୋହାଲ୍ଲା କରିବା ସେମାନଙ୍କର ଅପରିପକ୍ୱତାକୁ ଦର୍ଶାଏ। ବାବୁ ଭାୟାଙ୍କ ପରି ସାଧାରଣ ନାଗରିକ ଆଜି ବୁଝିସାରିଲେଣି ଯେ ବିରୋଧୀଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ କେବଳ ନିଜର ଦିଗହରାପଣକୁ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ।
ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ହରାଇବାର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ
ସାଧାରଣ ଜନତା ସଦାସର୍ବଦା ଗଠନମୂଳକ ରାଜନୀତି ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ସମାଧାନକୁ ଆଦର କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ବିରୋଧୀ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତିଦିନ ନିଜର ପ୍ରସଙ୍ଗ ବଦଳାଇ ଚାଲନ୍ତି—କେତେବେଳେ ଭୋଟର ତାଲିକା, କେତେବେଳେ ଗଣତନ୍ତ୍ର, ତ ଆଉ କେତେବେଳେ ‘ତାଣ୍ଡବ’—ସେତେବେଳେ ଭୋଟରମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରୁ ଆସ୍ଥା ହରାନ୍ତି। ‘ହେରାଫେରୀ’ର ଶ୍ୟାମ ପରି ବିରୋଧୀଙ୍କ ପାଖରେ ନିଜ ସମସ୍ୟାର କୌଣସି ସ୍ଥିର ସଂଜ୍ଞା ନାହିଁ। ନିଜର ସାଂଗଠନିକ ଦୁର୍ବଳତା ଏବଂ ବିଚାରହୀନତାକୁ ନ ବୁଝି ଯାଏଁ, ସେମାନେ ନିଜ ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା କ’ଣ ତାହା କେବେ ବି ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ।